Expositie in het Reghthuys

reghthuys 00108

Als twee brave zwagers exposeren…

..... zie je grote verschillen. Logisch, want het zijn geen broers. Dat die twee elkaar al zo'n 45 jaar kennen, heeft wel tot een verwantschap geleid, niet het minst door wat zij delen: hun liefde en ontzag voor de kunst. Of het gaat om de intensiteit en virtuositeit van Bernini of het licht van Caravaggio en Rembrandt… het raakt hen beiden.

De schilder van dit duo is Ad Reijntjes, geboren in Rotterdam op 5 januari 1949.

Als kind kreeg hij tekenpapier en kleurpotloden en later kon men hem niet blijer maken dan met mooie tubes verf, kwasten, doeken en boeken over kunst. Schilderen is zijn hele leven een passie gebleven en nu, met pensioen na 40 jaar onderwijs, kan hij zich daar helemaal in verliezen. Hij is autodidact en heeft menigmaal kunstenaars opgezocht om privéles te krijgen. In zijn schilderijen schuilen geen ingewikkelde verhalen en hij heeft er ook geen hoogdravende bedoelingen mee. Voor hem is schilderen steeds een goede uitlaatklep geweest en een manier om het hectische bestaan te ontvluchten en tot zichzelf te komen. Als hij schildert, treedt hij binnen in zijn eigen Hades, zijn eigen onderwereld, waarin Hephaistos en Aphrodite ronddwalen, verenigd door ambachtelijke vaardigheden en de oogstrelende schoonheid van de kunst. Deze god van de kunst en godin van de schoonheid kijken voortdurend over zijn schouders mee. Zij mopperen, hebben kritiek, keuren soms genadeloos af, geven schouderklopjes, brengen hem aan het twijfelen, sporen hem aan om te veranderen of opnieuw te beginnen. Hun opmerkingen, zowel positief als negatief, maken dat schilderen voor hem nooit een routine is, nooit saai, altijd spannend en altijd een uitdaging. Het uiteindelijke resultaat is een vorm van schilderkunst die hem bekoort en gelukkig maakt. Als hij dat met anderen kan delen, verrijkt dat zijn bestaan als mens en schilder. Net als die Griekse goden uit de onderwereld hoopt hij de kijker uit te dagen en als het meezit, als “de verbeelding” lukt, te verbazen.

Beeldvormer Gerard Bes is geboren in Berkel en Rodenrijs op 30 april 1947.

Als kind had hij al een grote interesse voor stenen en later nam hij van zijn verre zakenreizen altijd wel een stukje van het bezochte land mee naar huis. Zo rond zijn vijftigste is hij stenen gaan bewerken, eerst kalksteen en serpentijn, maar geleidelijk aan ook de hardere soorten: arduin, marmer en graniet. Zo'n harde steen eist respect, maakt nederig, want wat in vele honderden miljoenen jaren is ontstaan, verander je zomaar niet in een paar dagen... Wat kan hij uit die steen halen, wat laat de steen toe of geeft deze zelf wat aan? Dat vindt hij het liefst uit in zijn atelier achter zijn huis, in zijn eigen HakBlokHut, terwijl de wind eromheen giert, de regen op het dak klettert en het ritme van zijn slagen door de 'Regendruppelprelude' van Chopin wordt bepaald of door de klanken van 'Riders on the Storm' van The Doors. De dan heersende sfeer draagt bij aan het hakken van de houwer en bepaalt het beeld. Gevoel, mens en steen worden daar een! Elk jaar hakt en hokt hij een aantal dagen samen met gelijkgestemde lieden, nu eens in Nederland, dan weer daarbuiten. Geen blabla, cursus of workshops... zij zijn elkaars mentor. Zijn oeuvre bestaat uit grotere (tuin)beelden en kleinere beelden. Zijn signatuur is nogal “eigen”, maar hij heeft geen specifieke huisstijl en maakt zowel figuratieve en realistische als abstracte werken. Daarnaast heeft hij zich het letterhakken eigen gemaakt, wat zich in gedenk-, gevel- en reliëfstenen openbaart. Hoe hij ook werkt, het gaat hem steeds om die mooie steen, die hij zo verandert dat hij hoopt dat het de toeschouwer aanspreekt…
 

copyright 2019 Gerard Bes || Fotografie : Gerard Bes / Marald Bes || Webdesign : AnyMotion